تلخ و شیرین زندگی

سلام

دلم میخواد یه بار دیگه بیام و بگم سلام خط دوم فسقلی ...

اما هنوز زوده ...نمیدونم گفتم یا نه اما تصمیم گرفتیم بذاریم برای بعد از عید

تا اون موقع منم یکم به کارای عقب موندم میرسم و شاید همسری هم بالاخره پایان نامشو تموم کرد

بالاخره ترس رو کنار گذاشتم و میخوام رانندگی یاد بگیرم ، یکم تابلو کار کنم ، یکم به خودم برسم آخه توان نداره بدنم.

از دیشب تصمیم گرفتم پولامو ذخیره کنم . خیلی آدم خرج کردن نیستم اما جمع هم نمی کنم . دو تا وام خونگی اسم نوشتیم یکیش برای دی ماه اسممون در اومده اگر ارباب بطلبن تصمیم داریم برسیم خدمتشون یکی دیگشم خیلی زیاد نیست اما چون از پول توجیبی  خودمه خیلی بهم کیف میده

پدر جون قبل سفرشون به کربلا بخاطر اینکه من و مرضیه همسرامون رفته بودن کربلا بهمون نفری 100 دادن منم چون همسری کارتشو گذاشته بود برام با خیال راحت باهاش سکه پارسیان خریدم و از دیشب تصمیم گرفتم از پولی که ماهیانه همسری میریزه حسابم برا خودم یه مقدارشو و تا اونجا که میشه جمع کنم و آخر ماه با هرچیش که مونده بود یه پارسیان بگیرم بالاخره قطره قطره جمع می شه

جرقه ش هم از اوجایی خورد که یک ماهی دنبال خونه گشتیم که بخریم و دیدیم پولمون به آرزوهامون نمی رسه هرچند همون پول رو هم مادر جون جمع کردن

البته یادمه از بچگی پولی که مامان همراه یه لقمه نون و پنیر خوشمزه بهم میداد که اگر چیزی خواستم بخرم رو جمع میکردم و هرچیزی که دوست داشتم باهاش می خریدم و چقدر بهم لذت میداد روی پاهای خودم ایستادن.

حتی اولین گوشی و سیم کارتی که گرفتیم بابا گفت خودتون پولتونو جمع کنید و هروقت جمع شد باهم میریم میگیریم

یادمه با سمانه و پری خاله نشستیم فکر کردیم ارزونترین سیم کارت و گوشی موجود کلا چقدر پول می خواد و شروع کردیم ذره ذره جمع کردن، نزدیکای عید بابا گفتن خب بیاید ببینم چقدر جمع کردید؟ اون پولی که خیلیم زیاد نبود رو برداشتیم و رفتیم بازار بابا چهار تا سیم کارت همراه اول سفارش داده بود برامون و دوتاشو داد به من و سمانه، بعدشم دو تا گوشی برامون خرید که خیلی دوستش داشتم.

یکی از لذت بخش ترین خاطرات بچگیم خاطرات پول جمع کردنمه که البته آسیبی به خودمون نمی زدیم و هرچی اضاف میومد رو جمع می کردیم . فکر می کنم یکی از دلایلی که حریص مال و ثروت نیستیم اینه که بابا پول حقوقشو میذاشت وسط و چهارتایی دورش جمع می شدیم و می شمردیم و بابا و مامان تصمیم می گرفتن چطور زندگی رو با اونا اداره کنن. آخه حقوقمون زیاد نبود و از اون طرف خیلی قسط و بدهی داشتیم آخرشم ته مونده پولی که می موند رو تقسیم بندی می کردن تا به آخر ماه بکشه.

اینو می دونم که این یه روش نبود برای بابا و مامان، و عمدا نمی خواستم پول رو جلو چشممون خوار کنن ولی این اتفاق افتاد. من اون موقع فهمیدم که پول برای رفتنه و چطور باید ازش گذشت چون اولین برداشتا از حقوقمون صرف قسط و بدهی می شد. این خاطرات شاید برای کسای دیگه تلخ باشه و حق میدم بهشون اما نمی دونم چرا برای من جدا از تلخی گاه گاهش و بعضا بخاطر بزرگتر شدن و حس کردن درد و سختی و فشاری که به پدر و مادرم میومد ، درس شیرینی داشت. نمی گم هنر کردیم که به این نتیجه رسیدیم اما دیدم که این درد فقط عطش بعضی از اطرافیانمونو زیاد می کرد و چقدر برام سخت بود دیدن رنجی که از عطش پول می کشیدن و هیچ کاری از من برنمی اومد!

ما شاید دوران کودکی سختی داشتیم اما الحمدلله عطش سخت ترش نکرد و با خواهر کوچکترم لذت هرچی که داشتیم رو بردیم.

نمی گم دوست ندارم بیشتر و بهتر رو داشته باشم، منم انسانم، اما پذیرفتم که خداوند بزرگم توانایی هرچه بخواد بهم ببخشه و لیاقتش رو دارم رو داره، و اگر چیزی رو ندارم یا لیاقتش رو ندارم و نباید داشته باشمش که بدون اون زندگیم بهتره یا باید برای بدست آوردنش چیزای دیگه رو بدست بیارم.

عزیز دلم ...

فرشته کوچکم

اینجا وبلاگ درد دل نیست میدونم، اما اینا رو میگم برات چون شاید وقی که وقتش شد من کنارت نباشم؛ یا فراموش کنم بهت بگم!

اما یادت باشه اگر یه روزی این مطلب رو خوندی، بیشتر از پول ایمانت به خدا هست که یاورته عزیزکم.

مهم نیست مردم چی می گن، مهم اینه که خدا چی می گه.

به خدا اعتماد کن ، و مطمئن باش به وقتش معجزه شو توی زندگیت می بینی.